لطفا قبل از درخواست جزوه نمونه جزوه را دانلود کنید و بعد به بنده در ایمیل یا در کانال تلگرام پیغام بدهید تا هماهنگی ها با شما انجام شود.
 
آخرین مطالب
 
صفحات
معرفی کناب-9

سلام

امروز با معرفی ١ کتاب دیگه اومدم که درباره بیوشیمی هستش

اسم این کتاب :

Biochemistry and Genetics PreTest™ Self-Assessment and Review,

Third Edition (PreTest Basic Science)

این کتاب چاپ سال ٢٠٠٧ هست و شامل یکسری تست های خوب بویژه برای کسایی که می خوان بیوشیمی امتحان بدن، هست.

امیدوارم مورد پسند شما عزیزان قرار بگیرد.

یا علی


برچسب‌ها:
نبض فشاری شریانات

با هر ضربان قلب یک ریزش جدید خون ، شریانها را پر می‌کند. اگر به خاطر قابلیت اتساع سیستم شریانی نبود، جریان خون در بافتها فقط در جریان سیستول (انقباض بطن) قلبی انجام می‌شد و هیچگونه جریان خونی در جریان دیاستول وجود نداشت. مجموعا قابلیت اتساع شریانها و مقاومت آنها در برابر جریان خون ، نبضهای فشاری را در هنگامی که خون به مویرگها می‌رسد تقریبا به صفر می‌رساند. بنابراین جریان خون بافتی به جای اینکه به صورت نبضهایی انجام شود معمولا مداوم است. نمونه یک منحنی نبضهای فشاری در ریشه آئورت در شکل زیر نشان داده شده است. در شخص جوان بالغ ، فشار در قله هر نبض یعنی فشار سیستولی حدود 120 میلیمتر جیوه و در پایین ترین نقطه آن یعنی فشار دیاستولی حدود 80 میلیمتر جیوه است. اختلاف بین این دو فشار که حدود 40 میلیمتر جیوه است فشار نبض نامیده می‌شود.

img/daneshnameh_up/9/9f/nabzfesharsharian01.JPG

 

تاثیر عوامل اصلی بر فشار نبض

  • برون ده حجم ضربه‌ای قلب
  • قابلیت اتساع کل درخت شریانی
  • یک عامل سوم کم اهمیت‌تر ماهیت تخلیه خون از قلب در جریان سیستول است.

بطور کلی هرچه برون ده حجم ضربه‌ای بیشتر باشد مقدار خونی که باید با هر ضربان قلب در درخت شریانی جریان داده شود بیشتر است و بنابراین بالا رفتن فشار در جریان سیستول و سقوط فشار در جریان دیاستول نیز بیشتر است و در نتیجه منجر به یک فشار نبض بزرگتر می‌شود. از طرف دیگر هرچه کمپایانس (پذیرش) سیستم شریانی کمتر باشد بالا رفتن فشار به ازای یک حجم ضربه‌ای معین خون که به داخل شریانها تلمبه زده می‌شود بیشتر خواهد بود.

فشار نبض در سنین پیری گاهی تا دو برابر مقدار طبیعی بالا می‌رود. زیرا سرخ رگها به علت تصلب شرایین یا آرترواسکلروز سخت شده و لذا کمپلیانس خود را از دست می‌دهند. در این حال عملا فشار نبض تقزیبا بوسیله نسبت برون ده حجم ضربه‌ای به کومپلیانس درخت شریانی تعیین می‌شود. هر حالتی در دستگاه گردش خون که بر روی هر یک از این دو عامل تاثیر داشته باشد بر روی فشار نبض نیز موثر خواهد بود.

اشکال غیرطبیعی نبض فشاری

بعضی از اختلالات گردش خون علاوه بر تغییر دادن فشار نبض موجب پیدایش اشکال غیرطبیعی در موج نبض فشاری می‌گردند. در میان این اختلالات ، باز بودن مجرای شریانی و نارسائی دریچه آئورت نمونه‌های بویژه بارزی را تشکیل می‌دهند. در تنگی دریچه آئورت ، فشار نبض به علت جریان خون کاهش یافته خروجی از طریق دریچه تنگ شده آئورت ، به مقدار زیادی کاهش می‌یابد. در باز بودن مجرای شریانی ، نصف یا بیشتر خونی که توسط بطن چپ به داخل آئورت تلمبه می‌شود بلافاصله از طریق مجرای شریانی کاملا باز به داخل شریان ریوی جریان می‌یابد و به این ترتیب موجب می‌شود که فشار دیاستولی قبل از ضربان بعدی قلب به مقدار بسیار پایینی سقوط کند.

در نارسایی دریچه آئورت ، دریچه آئورت وجود ندارد. بنابراین بعد از هر ضربان قلب ، خونی که به داخل آئورت تلمبه شده بلافاصله مجددا به داخل بطن چپ جریان می‌یابد. در نتیجه ، فشار آئورت می‌تواند در بین ضربانهای قلب در تمامی مسیر تا صفر سقوط کند. همچنین ، هیچگونه دندانه‌ای در منحنی نبض وجود ندارد زیرا هیچگونه دریچه آئورتی که بسته شود وجود ندارد.

انتقال نبضهای فشاری به شریانهای محیطی

هنگامی که قلب در جریان سیستول خون را به داخل آئورت تخلیه می‌کند در ابتدا فقط بخش ابتدائی آئورت متسع می‌شود، زیرا اینرسی خون از حرکت ناگهانی آن در سراسر مسیر تا محیط جلوگیری می‌کند. اما باید دانست که بالا رفتن فشار در آئورت مرکزی به سرعت بر این اینرسی غلبه می‌کند و موج اتساع به مسافت بیشتر و بیشتری در طول آئورت انتشار می‌یابد. این موضوع موسوم به انتقال نبض فشاری در شریانهاست.

سرعت انتقال نبض فشاری در آئورت طبیعی 3 تا 5 متر در ثانیه ، در شاخه‌های شریانی بزرگ 7 تا 10 متر در ثانیه و در شریانهای کوچک 15 تا 35 متر در ثانیه است. بطور کلی هرچه کومپلیانس (پذیرش) هر قطعه رگی باشد سرعت انتقال موج نبض آهسته‌تر است و این موضوع انتقال آهسته در آئورت و انتقال بسیار سریع‌تر در شریانهای انتهایی با کومپلیانس بسیار کمتر را توجیه می‌کند. باید در نظر داشت که در آئورت ، سرعت انتقال نبض فشاری 15 برابر سرعت جریان خون یا بیشتر است زیرا نبض فشاری صرفا یک موج فشاری متحرک است که با حرکت رو به جلوی اندک حجم خون همراه است.

تضعیف نبض های فشاری

شدت نبض در شریانهای کوچک ، آرتریولها و بویژه مویرگها بطور پیشرونده کمتر می‌شود. در واقع فقط هنگامی که نبض‌های آئورت فوق العاده بزرگ هستند یا هنگامی که آرتریولها شدیدا گشاد شده‌اند. نبض‌ها می‌توانند در مویرگها مشاهده گردند. این تضعیف پیشرونده نبض ها در محیط موسوم به تضعیف نبض‌های فشاری است. علت این تضعیف دوگانه است:


  1. مقاومت در برابر حرکت خون در رگها
  2. خاصیت ارتجاعی رگها

مقاومت باعث تضعیف نبض می‌شود، زیرا مقدار کمی خون باید در جبهه موج نبض به طرف رو به جلو حرکت کند تا قطعه بعدی رگ را گشاد کند و هرچه مقاومت بیشتر باشد انجام این کار مشکل‌تر است. کمپلیانس نبض‌ها را تضعیف می‌کند زیرا هرچه رگ کمپلیانس بیشتری داشته باشد مقدار جریان خون در جبهه موج باید بیشتر باشد تا موجب بالا رفتن فشار شود. بنابراین در واقع درجه تضعیف تقریبا نسبت مستقیم با حاصل ضرب مقاومت در کمپلیانس دارد.

دوستان گرامی فیزیولوژیست می دانند که بیشترین فشار نبض در شریان فمورال دیده می شود.

یا علی


برچسب‌ها:
توجه

سلام

خدمت دوستان گرامی

کتاب تست های فیزیولوژی تغذیه به بازار آمد.

یا علی


برچسب‌ها:
معرفی کتاب فیزیولوژی-8

سلام دوستان گرامی

امروز با معرفی یک کتاب معروف در زمینه فیزیولوژی تنفس اومدم خدمتتون

اسم این کتاب:

Respiratory physiology: the essentials

نویسنده این کتاب:John B. West می باشد.

این کتاب در ١٠ بخش کامل آماده شده است که یکی از بهترین رفرانس ها برای تنفس است.

چاپ آخر این کتاب در سال ٢٠٠٨ می باشد.

یا علی


برچسب‌ها:
ویروس ها

ویروسها یکی از کوچکترین عوامل بیماریزا در جانداران هستند که اندازه آنها بین 300 - 200 نانومتر است. ویروسها انگل داخل سلولی هستند که این خصوصیت مهمترین تفاوت ویروسها با بقیه میکروارگانیسمهاست. به نظر می‌رسد که ویروسها قبل از یوکاریوتها بوجود آمده‌اند. به ویروسها فاژ نیز گفته می‌شود.

ل از هر چیز باید بدانیم که آیا ویروسها موجودات زنده محسوب می‌شوند یا نه. یک تعریف میگوید: حیات عبارت است از یکسری فرایندهای پیچیده حاصل از دستورالعملهای خاصی که بوسیله اسید نوکلئیک سلولهای زنده همواره در فعالیت می‌باشد. چون ویروسها در خارج از بدن میزبان به حالت خنثی بسر می‌برند به این مفهوم نمی‌توان آنها را موجود زنده در نظر گرفت. معهذا هنگامی که ویروسها وارد سلول میزبان می‌شوند اسیدهای نوکلئیک آنها فعال گشته و منجر به تکثیر ویروسباکتریها ، قارچهای بیماریزا آلودگی و بیماری ایجاد می‌کنند. می‌گردد. از نظر بالینی ویروسها را می‌توان موجودات زنده در نظر گرفت زیرا آنها مانند به ویروس کامل ویریون گفته می‌شود.

ساختمان شیمیایی ویروس

اسید نوکلئیک

یک ذره ویروسی دارای یک هسته مرکزی اسید نوکلئیکی DNA یا RNA به عنوان ماده ژنتیکی می‌باشد. نسبت اسید نوکلئیک به پروتئین غلاف ویروس از یک درصد در ویروس آنفلوانزا تا 50 درصد در برخی از باکتریوفاژها متغیر است. برخلاف سلولهای پروکاریوتیک و یوکاریوتیک که همواره دارای DNA به عنوان ماده ژنتیکی اصلی خود هستند ویروسها دارای یکی از دو نوع اسید نوکلئیک بوده و هرگز هر دو را باهم ندارد. اسید نوکلئیک در بعضی ویروسها به شکل خطی و در بعضی به شکل حلقوی
می‌باشد.

کپسید

اسید نوکلئیک ویروس بوسیله غلاف پروتئینی به نام کپسید احاطه شده است. کپسید ویروس که معماری آن بوسیله اسید نوکلئیک ویروسی تعیین می‌شود بخش عمده ویروس را بویژه در ویروسهای کوچک شامل می‌شود. هر کپسید از واحدهای کوچک پروتئینی به نام کپسومر ساخته شده است. نظم و ترتیب قرار گرفتن کپسومرها ، شکل کلی و پیکر ویروس را تعیین می‌کند که برای هر ویروس خاص ثابت است.

پوشش غیر پروتئینی

در عده‌ای از ویروسها کپسید بوسیله پوششی که معمولا ترکیبی از لیپیدها ، پروتئینها و کربوهیدراتها است پوشیده شده است.

img/daneshnameh_up/1/11/viros01.JPG



ویروسهای ناقص Defctive Virus

ویروسهای ناقص یا نارس از نظر عملکرد ویروسهایی هستند که از اسید نوکلئیک و پروتئین تشکیل شده‌اند، ولی بدون ویروس کمکی توان تکثیر ندارند. که به این ویروس کمکی Helper ویروس گفته می‌شود. ویروسهای ناقص در ساختمان ژنتیکی خود نقصی دارند و در خلال تکثیر در داخل سلول بوجود می‌آیند و چون این ویروسها می‌توانند تکثیر ویروسهای معمولی را مختل کنند تصور می‌شود که این ویروسها با تکثیر زیاد خود از تکثیر ویروسهای معمولی جلوگیری می‌کنند پس در بهبود بیماری
نقش دارند.

ویریون

به یک ذره ویروسی که توان آلوده کردن سلول را دارد گفته می‌شود. به ورود ویروس به داخل سلول عفونت یا آلودگی سلول گفته می‌شود که می‌تواند علایم بالینی داشته باشد یا نه.

سودو ویریون

پارتیکولها یا ذرات ویروسی‌اند که به جای ژنوم ویروس تکه‌ای از ژنوم سلول میزبان به آن وارد شده است.

ویروتید

از یک مولکول منفرد و حلقوی RNA تشکیل شده که معمولا پاتوژن گیاهان‌اند و فاقد کپسید و پوشش‌اند.

ویروسوئید

با وجود یک ویروس کمکی می‌توانند کپسید پروتئینی داشته باشند و در گیاهان از گیاهی به گیاه دیگر منتقل شوند.

ویروسهای گیاهی

ویروسها در جلبکها ، قارچها ، گلسنگها ، خزه‌ها ، سرخسها و گیاهان عالی دیده شده‌اند. ولی در گیاهان عالی بیش از گیاهان پست مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. ویروسها به گیاهان زراعی خسارت عمده‌ای وارد می‌سازند. چون پاره‌ای از ویروسهای گیاهی چندان شباهتی با ویروسهای دیگر ندارند بنابراین گروه مستقلی را تشکیل می‌دهند. ولی بعضی از آنها دارای خصوصیات مشترک بوده و می‌توان آنها را در یک گروه قرار داد. این گروهها به شرح زیر هستند.

  • ویروسهای میله‌ای یا رشته‌ای
  • ویروسهای ایزو دیامتریک
  • ویروسهای باسیلی شکل
  • ویروئیدها: بیماریزاهایی شبیه ویروسها هستند که در میزبان خود نوکلئو پروتئین تولید نمی‌کنند.

ویروسهای جانوری

ویروس از انواع مختلف جانوران از تک یاختگان تا انسان جدا شده است. میزبان مهم ویروسها در بی‌مهره‌گان ، بندپایان هستند خصوصا کنه‌ها و حشرات. پاره‌ای از ویروسها در عین حال که در حشرات تکثیر می‌یابند می‌توانند در گیاه یا در جانور مولد بیماری باشند، ولی برای خود حشرات بیماریزا محسوب نمی‌شوند. ویروسها در اکثر مهره‌داران فعالیت دارند و در ماهیها ، دوزیستان ، پرندگان و پستانداران بیماریهایی تولید می‌کنند که گاهی علایم آنها به صورت تومور نمایان می‌شود. ویروسها در انسان نیز بیماریهای گوناگونی مانند اوریون ، سرخک ، تب زرد ، آبله ، آنفلوانزا و ... ایجاد می‌کنند.

img/daneshnameh_up/2/2e/ویروس.JPG



تکثیر ویروسها

اسید نوکلئیک هر ویریون فقط تعداد معدودی از ژنهای لازم برای سنتز ویروسهای جدید را دارا می‌باشد. اکثر آنزیمهای ویروسها توسط سلول میزبان ساخته می‌شوند. نقش آنزیمهای ویروس تقریبا بطور کامل با همانند سازی و آماده کردن اسید نوکلئیک ویروسی ارتباط دارد و هرگز با دستگاه سنتز پروتئینی را تولید انرژی رابطه‌ای ندارد. مراحل 5 گانه تکثیر ویروس در سلول میزبان به صورت زیر است.

  • مرحله رونشینی ویروسها بر روی سلول
  • مرحله ورود و نفوذ در سلول
  • مرحله بیوسنتز اجزای ویروسی
  • مرحله رسیدن و کامل شدن ویروس
  • مرحله آزاد شدن ویروس از سلول میزبان و نفوذ آن در سلولهای سالم

رده بندی ویروسها از روی محل تاثیر آن بر روی میکرو ارگانیسمها

اندام تحت تاثیر ویروس نوع بیماری
بیماریهای عمومی(بیماریهایی که در آن ویروسها از طریق خون و لنف به همه جای بدن منتقل می‌شوند.) آبله انسانی ، آبله گاوی ، سرخک ، سرخجه ، آبله مرغان و تب زرد
سیستم عصبی آنسفالیت ، هاری و مننژیت
سیستم تنفسی آنفلوانزا ، ذات‌الریه و برونشیت
پوست و غشاهای مخاطی تبخال ، زگیل و زونا
چشم انواع گوناگون ورم ملتحمه چشم
کبد هپاتیت و تب زرد
دستگاه گوارش ویروس A گاسترو آنتریت و ویروس B گاسترو آنتریت


شیمی درمانی علیه ویروسها

داروهایی که در مراحل مختلف تکثیر ویروسها در بدن میزبان اثر می‌کنند در تجربیات آزمایشگاهی موثر شناخته شده‌اند. ولی از نظر بالینی آمانتادین ، آسیکلوویر ، ویدارابین و تیو سمی کاربازون مفید شناخته شده‌اند. در اغلب بیماریهای ویروسی تکثیر ویروس تقریبا قبل از ظاهر شدن علایم بیماری پایان پذیرفته است. مساله دیگر پیدایش ویروسهای جهش یافته مقاوم نسبت به این داروها می‌باشد و کثرت وقوع آنها به اندازه باکتریها می‌باشد. شیمی درمانی علیه ویروسها در مراحل اولیه است و می‌توان در آینده داروهایی علیه ویروسها کشف کرد.

یا علی


برچسب‌ها:
معرفی کتاب چکیده بیوشیمی-7

سلام به همگی دوستان عزیز امروز

با معرفی یک کتاب معروف و پر فروش در زمینه بیوشیمی اومدم

نویسنده این کتاب دکتر امیره نجات شکوهی هستند که در مشهد تدریس می کنند، این کتاب خلاصه جامعی از علم بیوشیمی را به شما می آموزد

به همه علاقمندان علم شیرین بیوشیمی خواندن آن را توصیه می کنم

قیمت آن 4500 تومان است.

یا علی


برچسب‌ها:
تنظیم بیان ژن در پروکایوتها

فعالیتهای محصولات ژنی می‌‌تواند به طرق مختلف تحت کنترل قرار گیرد. از آنجایی که هیچ ارگانیسم زنده‌ای در آن واحد به بیان تمام ژنهای خود نیازمند نمی‌‌باشد فعالیت متابولیکی یک سلول ، همچنین می‌‌تواند بوسیله کنترل سنتز آنزیم‌ها و دیگر ماکرومولکولها تنظیم شود کنترل تحت عنوان تنظیم بیان ژن نامیده می‌‌شود. سرعت سنتز یک محصول ژنی می‌‌تواند در هر مرحله‌ای از جریان اطلاعات بیولوژیکی کنترل شود. به عنوان مثال ، مقدار RNA کامل تولید شده به فراوانی نقاط شروع نسخه برداری ، سرعت طویل شدن RNA ، کارآیی خاتمه نسخه برداری و سرعت مراحل مختلف تکامل RNA بستگی دارد.

تصویر




مقدار پروتئین تولید شده توسط سلول نیز به ، پایداری mRNA تکامل یافته ، فراوانی نقاط شروع ترجمه ، سرعت طویل شدن زنجیره پلی پپتیدی ، کار آیی خاتمه ترجمه و کارایی تغییرات پس از ترجمه وابسته است. در طی میلیونها سال تکامل ، هر سلول بنا به متابولیسم خود بیان خاصی پیدا کرده است، به عنوان مثال در یک سلول برای تولید میزان بالایی از پروتئین ، آن سلول واجد پروموتور قوی و مناسبی برای انجام این کار شده است.

سلولها همچنین دارای ژنهایی می‌‌باشند که فعالیت آنها در رابطه با محیط تنظیم می‌‌شوند. راههای مختلفی برای بان هر نوع ژن وجود دارد ولی چون سیستم‌های کنترل در باکتریها و بویژه در باسیل کولی بررسی شده است که در این باکتری چگونگی تنظیم متابولیسم لاکتوز بررسی شده بطور خلاصه در زیر توصیح آن می‌‌پردازیم.

بیان اپرون لاکتوز (کنترل منفی)

باکتریها ، معمولا کربن مورد نیاز رشد خود را بوسیله کاتابولیز کردن قندهای پنتوز یا هگزوز از طریق راه گلیکولیز بدست می‌‌آورند. E.Coli غالبا گلوکز را به عنوان تنها منبع کربن ، مورد استفاده قرار می‌‌دهد، ولی قادر است از قندهای دیگر شامل β گالاکتوزیدها مانند لاکتوز نیز نیاز خود را برآورده نمایند. آنزیم‌های لازم برای جذب و مصرف B- گالاکتوزید ، جز در حضور سوبسترا سنتز نمی‌‌شوند البته در حضور منبع بهتری مانند گلوکز ، حتی با وجود B- گالاکتوزید این گونه آنزیم‌ها در مقادیر اندک سنتز می‌‌شوند سنتز آنزیم‌های لازم برای مصرف B- گالاکتوزید، هر سطح شروع نسخه برداری کنترل می‌‌شود. کاتابولیسم B- گالاکتوزیدها بوسیله Eali به سه پروتئین نیاز دارد.

تصویر




  1. لاکتوزپرمه آز: توسط ژن LacY کد می‌‌شود و به غشا می‌‌چسبد.
  2. B- گالاکتوزیداز: آنزیم تترامری است که توسط ژن LacZ کد می‌‌شود.
  3. تیوگالاکتوزید ترانس استیلاز: دایمری است که توسط ژن laca کد می‌‌شود.

ابتدا β گالاکتوزید ، توسط لاکتوز پرمه آز وارد غشا می‌‌شود. اکثر دی ساکاریدها به قندهای شش کربنی هیدرولیز می‌‌شوند این کار توسط β گالاکتوزیداز انجام می‌‌گیرد ولی β گالاکتوزیدهایی که فاقد متابولیسم می‌‌باشند، ابتدا توسط تیوگالاکتوزید ترانس استیلاز ، استیله و سپس از غشای پلاسمایی به بیرون رانده می‌‌شود. هر سه ژن A , Y , Z که این پروتئینها راکد می‌‌کنند، در یک mRNA سیسترونیک نسخه برداری می‌‌شوند. بیان این سه ژن توسط اپرن لاکتوز و اپرن لاکتوز بوسیله پرسور لاکتوز کنترل می‌‌شود.

رپرسور لاکتوز تترامری با وزن مولکولی 38600 می‌‌باشد که توسط ژن LacI نسخه برداری و ترجمه می‌‌شود. این ژن ، قبل از اپرون لاکتوز قرار دارد. اپرون لاکتوز از 2 اپراتور O2 , O1 تشکیل شده است. اپراتور O1 بین پروموتر اپرون لاکتوز و ژن Z و 2O در ژن Z واقع شده است. در عدم حضور لاکتوز پرسور که یک تترامر می‌‌باشد در آن واحد با O1 و O2 باند می‌‌شود در یک لوپ متشکل از 401 جفت باز را در DNA تشکیل می‌‌دهد، تشکیل چنین لوپی مانع از بیان ران می‌‌شود.

در غیاب لاکتوز ، رپرسور لاکتوز O2 , O1 باند می‌‌شود. و بیان ژن لاکتوز را از طریق ممانعت عمل RNA پلیمراز ، متوقف می‌‌کند لاکتوز ، به عنوان یک القا کننده می‌‌تواند با رپرسور لاکتوز ترکیب شود و شکل فضایی آن را تغییر دهد. بنابراین در حضور لاکتوز ، رپرسور از اپراتور جدا ژن بیان می‌‌شود. لازم به ذکر است که لاکتوز ، خود به تنهایی قابلیت القایی ندارد، بلکه به محض ورود به آلولاکتوز تبدیل می‌‌شود و این ماده دارای خاصیت القایی ست. اما گالاکتوزیل گلیسرول خود به تنهایی خاصیت القایی دارد.


تصویر

 

کنترل اپرون لاکتوز بوسیله فعال کننده

نسخه برداری ژن لاکتوز نه تنها به حضور لاکتوز بستگی دارد بلکه حضور گلوکز در محیط کشت نیز می‌‌تواند بیان ژن لاکتوز را تحت تاثیر قرار دهد. وقتی لاکتوز به تنهایی در محیط باشد اپرون لاکتوز صد در صد بیان می‌‌شود، ولی وجود گلوکز 50 مرتبه بیان آن را کاهش می‌‌دهد. به مهار بیان ژن لاکتوز در اثر حضور گلوکز مهار کاتابولیت می‌‌گویند. بیان بسیاری از آنزیم‌ها به این گونه کنترل می‌‌شود. این گونه کنترل ، تحت تاثیر پروتئین آلوستیکی است که به CAMP باند می‌‌شود و این پروتئین ، پروتئنی گیرنده CAMP نامیده می‌‌شود.

به صورت وجود گلوکز در محیط کشت E.Coli و CAMP کم و پروتئین گیرنده (CRP) غیر فعال می‌‌شود. در نتیجه پروتئین گیرنده نمی‌‌تواند با DNA ترکیب شود. در غیاب گلوکز CAMP زیاد و CRP به CAMP باند می‌‌شود و بنابراین CRP - CAMP تولید می‌‌شود. این کمپلکس بر پروموتر لاکتوز می‌‌چسبد و افزایش فعالیت RNA پلی مرازی روی پروموتر لاکتوز را سبب می‌‌شود. CRP دیمری با وزن مولکولی 22500 است که یک انتهای آن با DNA و انتهای دیگر با CAMP باند می‌‌شود.

بنابراین وجود CAMP -CRP ، فعال کننده بیان ژن لاکتوز است ولی CAMP در حضور گلوکز کاهش می‌‌یابد. باند CRP-CAMP روی پروموتر ، همیشه با افزایش بیان همراه نمی‌‌باشد و در بعضی موادر باعث توقف بیان ژن می‌‌شود. به عنوان مثال باند شدن CPR-CAMP به پروموتر ژن CRP بلوکه شدن ژن CRP را سبب می‌‌شود. بنابراین افزایش غلظت CRP - CAMP در داخل سلول ، بیان ژن کنترل کننده پروتئین CRP را بصورت منفی تحت تاثیر قرار می‌‌دهد و در نتیجه تولید پروتئین CRP متوقف می‌‌شود. چنین تنظیمی را خود تنظیمی یا اتورگولاسیون می‌‌گویند.

یا علی


برچسب‌ها:
تنظیم بیان ژن در یوکاریوتها

مقدار اطلاعات موجود در یاخته‌های یوکاریوتی خیلی بیشتر از پروکاریوتهاست. فرصت عمل در جایگاه‌های متفاوت از هسته سلول تا سیتوپلاسم برای تنظیم کننده‌ها نیز بیش از پروکاریوتهاست. اطلاعات ژنتیکی در یوکاریوتها در ساختارهای کروموزومی که اغلب پیچیدگی زیادی دارند نهفته است و رونویسی و بروز ژنها در آنها کاهش تراکم قبلی این ساختار را ایجاب می‌کند. بنابراین در یوکاریوتها سیستمهای تنظیم کننده بیشتر ، دقیقتر و بویژه پیاپی هستند. این سیستمها در جایگاهها و در حد ساختارهای متفاوت سلولی عمل می‌کنند و می‌توانند وابسته به یکدیگر باشند. به عنوان مثال تنظیم بیان ژن مالتوز در بسیاری از یوکاریوتها نیز دیده می‌شود.

پروموترهای یوکاریوت اغلب شامل چندین جایگاه اتصال برای فعال کننده‌ها هستند و در بسیاری از موارد ، فعال سازی به توالیهایی نیاز دارد که از نقطه شروع نسخه برداری فاصله زیادی دارند. فقط تعداد کمی از ژنهای یوکاریوتی بوسیله رپرسور کنترل می‌شوند و نسخه برداری اکثر ژنهای یوکاریوتی ، در عدم حضور یک فعال کننده انجام پذیر نیست. در پروکاریوتها ، معمولا پروتئینهای تنظیمی و جایگاههای اتصال آنها هر دو شناخته شده است. در حالی که در یوکاریوتها در بسیاری از موارد فقط توالیهای تنظیم کننده DNA مورد شناسایی قرار گرفته است. تنها در موارد معدودی ، پروتئینهای تنظیمی یوکاریوتی و مکانیسم تنظیم نسخه برداری ، مورد بررسی قرار گرفته است.

توالیهای شناسایی شونده بوسیله فعال کننده‌ها

تاکنون دو نوع معمول از توالیهای DNA یوکاریوتی که بوسیله فعال کننده‌ها باند می‌شود، شناخته شده است. یک نوع توالی فعال (Upstream Activating Sequenc) یا UAS می‌باشد که در ناحیه Upstream بسیاری از ژنهایی که فعال کننده آنزیمهای متابولیک در یوکاریوتهای تک سلولی ، مانند مخمر یافت شده است. این توالیها بوسیله فعال کننده‌هایی که سرعت شروع نسخه برداری از پروموتوهای مربوطه را به شدت افزایش می‌دهند، باند می‌شوند.

نوع دیگری از توالیهای فعال ، Enhancer می‌باشد که در یوکاریوتهای چند سلولی یافت می‌شود. برخلاف UAS ، Enhancerها می‌توانند در '5 یا '3 یک ژن قرار گیرند و حتی در صورت فاصله زیاد از جایگاه شروع نسخه برداری قادرند نسخه برداری را تحت تاثیر قرار دهند.

تنظیم متابولیسم گالاکتوز در مخمرها

یکی از ژنهای یوکاریوتیک که توالی UAS و پروتئینهای باند شونده به آن ، هر دو مورد شناسایی قرار گرفته است، ژنی است که توسط پروتئین GAL4 در ساکارومایسین سروزیه کنترل می‌شود. پروتئین GAL4 مونومری است با وزن مولکولی 99000 که نسخه برداری حداقل 5 ژن را کنترل می‌نماید. از آن جمله می‌توان ژنهای GAL10 و گالاکتوز پرمه‌آز را کد می‌نمایند.

در ژنوم مخمر ، این ژنها در دو طرف UAS قرار دارند و در دو جهت مخالف نسخه برداری می‌شوند. پروموترهای این دو ژن در یک ناحیه 680 جفت بازی که دو ژن را از یکدیگر جدا می نمایند، قرار گرفته‌اند. همچنین در ناحیه بین دو پروموتر، یک UAS جای گرفته است. با اتصال پروتئین GAL4 به UAS ، UAS نسخه برداری هر دو ژن GAL1 و GAL10 را 1000 برابر افزایش می‌دهد.

قسمتهای تشکیل دهنده UAS

UAS گالاکتوز از چهار جایگاه جداگانه مخصوص اتصال GAL4 تشکیل یافته است که به ترتیب از شماره I تا IV شماره گذاری شده است. هر یک از این جایگاه‌های اتصال ، از یک توالی 17 جفت بازی مشابه تشکیل یافته است و دارای تقارن دو طرفی است. میل ترکیبی GAL4 برای پیوند با هر یک از جایگاههای اتصال یکسان نیست و اتصال بین حداقل دو جایگاه (IV,III) به صورت همکاری انجام می‌گیرد.

هر چند آزمایشات نشان می‌دهند که سرعت نسخه برداری ژنهای GAL1 و GAL10 ، با تعداد مولکولهای GAL4 باند شده به UAS ارتباط مستقیم دارد، فعالیت نسخه برداری به اشغال هر چهار جایگاه اتصال بوسیله GAL4 نیازی ندارد. بنابراین اثر GAL4 یک اثر اضافی است به این صورت که هر مولکول GAL4 بطور مستقل در تحریک نسخه برداری شرکت دارد.

قسمتهای تشکیل دهنده GAL4

GAL4 از دو domain تشکیل شده است، یکی مسئول باند شدن به DNA و دیگری مسئول تحریک نسخه برداری ژنهای ناحیه down stream می‌باشد. همانند اپرونهای کد کننده آنزیمهای متابولیک در پروکاریوتها ، ژنهای GAL10 , GAL4 تنها در حضور سوبسترا که در این مورد گالاکتوز می‌باشد، نسخه برداری می‌شوند.

در عدم حضور گالاکتوز ، GAL4 از طریق domain مسئول باند به DNA به UAS گالاکتوز متصل می‌شود ولی domain مسئول تحریک نسخه برداری آن ، بوسیله یک پروتئین تنظیم کننده منفی به نام GAL80 باند می‌شود. اتصال Gal80 به GAL4 از فعال سازی نسخه برداری GAL10 , GAL1 توسط GAL4 جلوگیری به عمل می‌آورد. با این حال در حضور گالاکتوز ، گالاکتوز به GAL80 باند سبب جدا شدن آن از GAL4 می‌شوند. در این حالت GAL4 قادر است نسخه برداری GAL10 , GAL1 را فعال نماید.

ممانعت از نسخه برداری بوسیله گلوکز

هر چند، هر دو ژن GAL10 , GAL1 در حضور گلوکز نیز به صورت منفی تنظیم می‌شوند، کنترل این ژنها پیچیده تر از اینهاست این ممانعت از نسخه برداری بوسیله گلوکز ، مشابه جلوگیری کاتابولیتی در پروکاریوتهاست و در صورت حضور هر دو نوع قند (گلوکز و گالاکتوز) GAL10 , GAL1 در سرعتهای پایین ، نسخه برداری می‌شوند. گلوکز ، نسخه برداری GAL10 , GAL1 را از طریق جلوگیری از باند شدن GAL4 به UAS گالاکتوز بلوکه می‌کند.

اینکه آیا گلوکز عملا به GAL4 باند می‌شود یا GAL10 , GAL1 بوسیله یک متابولیسمی از گلوکز تحریک می‌شوند، هنوز نامشخص است. بطور کلی domainهای فعالیت پروتئینهای یوکاریوتیک ، مانند GAL4 خیلی کم مورد شناسایی قرار گرفته ولی آنها را در سه طبقه تقسیم می‌نمایند.

  1. تعدادی از domoianهای فعالیت ، شامل نواحی طویلی هستند که یک آلفا هلیکس آمفی پاتیک با بار منفی را تشکیل می‌دهند. یک مثال از این نوع پروتئینها GAL4 می‌باشد. برای فعال سازی نسخه برداری ، domain فعالیت GAL4 لازم و ضروری است.
  2. تعدادی از domainهای فعالیت ، پروتئینهای غنی از گلوتامین هستند. پروتئین SP1 دارای domain از این نوع است قدرت فعال کردن نسخه برداری SP1 با برداشتن دو domain غنی از گلوتامین آن ، به شدت کاهش می‌یابد.
  3. تعدادی از domainهای فعالیت ، پروتئینهایی غنی از پرولین هستند. پروتئین CTF شامل domainای از این نوع است چگونگی تحریک نسخه برداری توسط domainهای فعالیت ، هنوز ناشناخته است ولی ممکن است، از طریق درگیر کردن پروتئینهای دیگر نزدیک RNA پلی مراز П ، اثر خود را اعمال نمایند. به عنوان مثال آزمایشات انجام شده در مخمرها نشان می‌دهند که GAL4 مستقیما با RNA پلی مراز П وارد واکنش نمی‌شود بلکه اثر خود را از طریق پروتئین دیگری اعمال می کند.

کنترل بیان ژن توسط توالیهای افزایش دهنده یا (Enhancers)

Enhancer نوع دوم از توالیهای فعال می‌باشد که در ارتباط با بسیاری از ژنهای کلاس П یافت شده‌اند. این توالیهای DNA بوسیله سه خصوصیت مشخص می‌گردند:

  1. Enhancerها اغلب در هر جهتی فعال هستند.
  2. Enhancer قادرند نسخه برداری را حتی در صورتی که از نقطه شروع آن هزاران جفت باز فاصله داشته باشند، تحت تاثیر قرار دهند. آنها بعضی اوقات در یک انترون یا در انتهای '3 یک ژن قرار دارند.
  3. Enhancer ها، نسخه برداری هر ژنی در مجاورشان را تحت تاثیر قرار می‌دهند.

بررسیها نشان می‌دهند که Enhancerها ، بسیاری از ژنهای ویروسی را نیز فعال می‌نمایند. این نوع Enhancerها که تحت عنوان ، Enhancerهای ویروسی شناخته می‌شوند، برای انجام عمل خود به فعال کننده‌های خاصی نیاز دارند. این ، خودش توجیهی است بر این سوال که چرا بعضی از ویروسها ، تنها در میزبانهای خاصی قادر به رشد هستند.

روشهای عمل Enhancer

به نظر می‌رسد که Enhancerها در 4 روش متفاوت عمل می‌کنند.

  1. ممکن است، یک فعال کننده به یک Enhancer متصل و تحریک نسخه برداری را سبب شود، یا اینکه به جذب RNA پلی مراز به پروموتر ، کمک نماید. Enhancerهایی که به عنوان عناصر حساس به هورمون شناخته شده‌اند، به این روش عمل می‌نمایند.
  2. حضور Enhancerها ممکن است ساختمان DNA را در مجاورت ژنی که نسخه برداری می‌شود، تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین این ناحیه از DNA را بیشتر در دسترس RNA پلی مراز قرار می‌دهند. مشاهده نسبتهای متفاوتی از پیریمیدین/ پورین در بسیاری از این Enhancerها که پذیرش ترکیب ساختمانی غیر طبیعی را در Invivo سبب می‌شود، این تئوری را حمایت می‌کند.
  3. Enhancerها ممکن است در جایی از DNA که به ماتریکس هسته ، متصل می‌باشد، قرار داشته باشند. بنابراین نگهداری DNA در این قسمت و افزایش غلظت موثر RNA پلی مراز را سبب می‌شوند.
  4. Enhancerها ممکن است، یک جایگاه بزرگ هدف ایجاد نمایند که RNA پلی مراز یا تعداد دیگری از پروتئینهای ضروری ، قبل از مهاجرت به پزوموتر ، در آن ناحیه با DNA باند می‌شوند. بر اساس این نوع مکانیسم ، مشاهده شده است. زمانی که یک جایگاه به پروتئین متصل شوند، در بین بعضی از Enhancerها و پروموترها قرار می‌گیرند، از عمل Enhancer جلوگیری به عمل می‌آید. به نظر می‌رسد که پروتئین باند شده ، مهاجرت پروتئین دیگر را Enhancer به پروموتر بلوکه می‌کند.

آزمایشات نشان می‌دهد که بعضی از Enhancerها تنها در یک بافت خاص هستند. به عنوان مثال در موش Enhancerهای ژنهای ایمونوگلولین ، تنها در سلولهای لمفوئید موثر می‌باشند. اینگونه مشاهدات ، موید این موضوع است که Enhancerهای خاص ، ممکن است بوسیله یک پروتئین تنظیم کننده باند شده به DNA که تنها در گلبولهای سفید خون یافت می‌شوند، تشخیص داده شوند.

یا علی


برچسب‌ها:
کتاب فیزیولوژی-6

سلام اومدم با ١ کتاب جدید در زمینه کلیه

اسم این کتاب:

Vander's renal physiology

نویسندگان آن

Douglas C. Eaton, John Pooler, Arthur J. Vander

این کتاب ؛ مطالب پایه ای در رابطه با فیزیولوژی کلیه بیان می کند.

آخرین چاپ آن در سال ٢٠٠۴ می باشد.

ورژن قدیمی این کتاب نوسط برخی از اساتید فن ترجمه شده بود.

امیدوارم مفید واقع گردد.

یا علی


برچسب‌ها: